نخلستان

برای زیور دیدگان آمدم به سوی سرای دلت در زدم در گشودی و به شیرین نگاه خود ستاره ها ریختی به آسمان دیده ام گلخنده ای به چهره ات شکفت گفتی: خوش آمدی! منتظر بوده ام بال و پر زدم دستم گرفتی و به ناز کشاندیم به باغ اندرون خویش هدهدی شدم بیقرار کنجکاو و …

نخلستان weiterlesen

یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء شش

گرمسیر عشق پرستو است عشق پرستویی پر گشا به همه سو است عشق پیام آور بهار دل آراست حیف که از سرزمین سرد گریز است روزی همراه بادهای بیابان بال سیاهِ سپید سینه پرستو می رسد از راه ولوله می افکند به خلوت هر کو سر زده بر بامهای کاگلی ما بال فرو می کشد …

یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء شش weiterlesen

یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء پنج

ای جوی بیا به هم همآوا گردیم با چشمه و شط و رود یک جا گردیم پیوند کنیم روشنی با پاکی باشد روزی دوباره دریا گردیم ۞۞۞ زایندگی هر شب ستاره ای به زمین میکشند و باز این آسمان غمزده غرق ستاره هاست ۞۞۞ بهار می شود یکی دو روز دیگر از پگاه چو چشم …

یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء پنج weiterlesen

یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء چهار

رقص ایرانی ۞۞۞ پس از من شاعری آید ۞۞۞ موج ۞۞۞ مست ۞۞۞ پرواز ۞۞۞ انسان ۞۞۞ آرزوی بهار ۞۞۞ تشویش ۞۞۞ بوی بهار ۞۞۞ ماه و دیوانه ۞۞۞ ۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞ رقص ایرانی چو گلهای سپید صبحگاهی در آغوش سیاهی شکوفا شو بپا خیز و پیراهن رها کن گره از گیسوان خفته وا کن فریبا شو …

یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء چهار weiterlesen

یادواره ها، سیاوش کسرائی، شمارهء سه

  آفتابی در بسته است و پنجره بسته است و پرده ها قاب در و دریچه گرفته است امّا ز گوشه ای از چشمها نهان می تابد آفتاب بر سر و دفتر من و گلدان زین تنگ گوشه نیز تواند اندیشهء لطیف بیرون رود ز روزن پنهان تا گردد آفتابی و گسترده در جهان ٧ …

یادواره ها، سیاوش کسرائی، شمارهء سه weiterlesen

یادواره ها، سیاوش کسرائی، شمارهء دو

به سبز جاودان وطن! وطن نظر فکن به من که من به هر کجا، غریب وار که زیر آسمان دیگری غنوده‌ام همیشه با تو بوده‌ام ! همیشه با تو بوده‌ام اگر که حال پرسیم تو نیک می شناسیم من از درون قصّه‌ها و غصّه‌ها برآمدم حکایت هزار شاه با گدا حدیث عشق ناتمام آن شبان …

یادواره ها، سیاوش کسرائی، شمارهء دو weiterlesen

بزرگداشت زندگان: محمد رضا شفیعی کدکنی، شمارهء پنج

رهاوی ۞۞۞ شیار هوا ۞۞۞ بانگ نای ۞۞۞ پردگیان ۞۞۞ درخت روشنائی ۞۞۞ پژواک ۞۞۞ موعظهء درخت ۞۞۞ بیابان طلب ۞۞۞ درین قحط سال دمشقی ۞۞۞     رهاوی ١٠ اردیبهشت ١٣٧٢ کمترین تحریری از یک آرزو این است آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی در قناری ها نگه کن، در قفس، …

بزرگداشت زندگان: محمد رضا شفیعی کدکنی، شمارهء پنج weiterlesen

باز تولید

چون نیک نگه ‌کرد و پر خویش بر او دید گفتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست (ناصر خسرو) پرسش می کنی از باز تولید بهروزی و نگون بختی؟ آن دانه ای که پاشیدیم از سر سخاوت ومهر و آن بذری که نکاشتیم از سر حسادت و کبر آن گریه ای که شنیدیم …

باز تولید weiterlesen

دیدار در خواب

برای زیور دیدگان به باغ آرزوهایم چه گم گشته می گشتم به گردِ هر گلی، گلرخ تو را می جستم و جانا نمی دیدم نگارم را چو آن فتّانهء ساحر نشانم داد کویت را تو چون شیدی درخشیدی دلم بردی به شیدائی به خوابم آی، اِی مهرخ خمار هر شبه دارم از آن خمخانهء رحمت …

دیدار در خواب weiterlesen

سیاه قلمی از مهر

برای زیور دیدگان (١) تعبیر و تحریر مرا از مهر آنچنان دان که تو را بالهائی بسیار توانا آرزومندم و در این راه فراوان سخت کوشی خواهم نمود، تا در هیچ حصار و بندی اسیر نمانی و از هر گونه قید و زنجیری رها باشی. و آنگاه بزرگترین دلشادی و سرور من زمانی خواهد بود …

سیاه قلمی از مهر weiterlesen

در گلشن نگاه دوست

برای زیور دیدگان دیدگان را ببند و بیاد آور چرخان و رقصان در زیر باران در بهاران گام برداشتن را آنزمان که حریر آب تن جامهء تو می شود دیدگان را ببند و بیاد آور درهم پیچیدن سیرسیر جیرجیرکها را با سوسو زدن ستارگان در کنارهء کویر، شامگاهان آنزمان که لاجوردین آسمان تو را به …

در گلشن نگاه دوست weiterlesen

بخوان از شکفتن ها

برای زیورِ دیدگان ایمان بیاور به مهرِ من ای مهربانِ نازنین ایمان بیاور به شعرِ من ای خوشهء پروین بر جبین مهری در سپهر گر فروزنده جلوه گر شدست در عمقِ همین خاکِ ستبر پا گرفته است شعری اگر به شوق به پرواز در آمدست دردامنِ پاکِ همین رود غوطه ور بُدست بی عشقِ سبکبال …

بخوان از شکفتن ها weiterlesen

مَر جان

برای زیورِ دیدگان هرگنج سعادت که خدا داد به حافظ از یمن دعای شب و وردِ سحری بود (حافظ) از این پس هر سحرگاهان صدایت می کنم ساقی سرودی سبز می خوانم ستایش می کنم نورِ وجودت را از این پس هر سحرگاهان نوایِ نابِ نایِ تو مرا شهد است و جانمایه تو مَر جانی …

مَر جان weiterlesen

بالهای رؤیا

آشنائی از کهن دیارِ دور از قبیلهء مهر و سرور در دشتِ اندوهِ ما گشت و گلواژه ها گذاشت و گذشت صد لبخندِ آرزو از درونِ گنجینهء نهانِ ما سبکبال برون آورد و دمی کنارِ ما نشست باران بوسه و نوازشش مرهمی شد دیرپا برای زخمها چرکِ دل چو شُست جان از تطاول و تباهی …

بالهای رؤیا weiterlesen

Mein Land سرزمین من

Es gibt ein persisches Lied mit dem Titel „Mein Land“, das unter anderem von der Sängerin Darya Dadvar (1) gesungen worden ist. Der folgende Text entstand am 9.10.2011 in Anlehnung daran und wurde den Opfern der NATO-Kriege in Jugoslawien, Afghanistan, Irak und Libyen gewidmet. ۞۞۞ Mein Land, das Obdach habe ich verloren. So ziehe ich …

Mein Land سرزمین من weiterlesen

Ahmad Shamlou: (Was für ein Schlachthaus) قصّاب خانهء بشریّت

Bekenntnis Im Gegensatz zu den offiziellen, international anerkannten Dokumenten der Menschenrechte (1) und tief überzeugt von der dringlichen Notwendigkeit sowie der langfristigen Überlegenheit der Liebe und Barmherzigkeit lehne ich kategorisch die Todesstrafe ab. 26.5.2010 Afsane Bahar ۞۞۞ Was für ein Schlachthaus Ahmad Shamlou (1925-2000) (2) قصّاب خانهء بشریّت Zu Sultan Mahmouds (3) Zeiten wurde getötet …

Ahmad Shamlou: (Was für ein Schlachthaus) قصّاب خانهء بشریّت weiterlesen

Am helllichten Tage. Der rote Faden, von Hiroshima nach Fallujah.

(1) Weihnachten 2009 Schnee, weiß, weich wie Samt zärtlich wie die Freundschaft sanft wie die Toleranz Schnee, rot, befleckt Fußspuren der Barbarei Hinterlassenschaft der Gier Fenster, beleuchtet Wärme, Geborgenheit Zimmer, geschmückt Fest der Freude Fenster, zerschlagen Kälte, Hass Zimmer, verlassen Sieg der Zerstörung fern und nah ein Katzensprung ein Augenblick ۞۞۞ (2) Gegossenes Blei. Ein …

Am helllichten Tage. Der rote Faden, von Hiroshima nach Fallujah. weiterlesen

Parvaz Homay: Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht! مرغ سحر ناله سر مکن

Parvaz Homay Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht! مرغ سحر ناله سر مکن *** پرواز همای: مرغ سحر ناله سر مکن مرغ سحر، ناله سر مکن دیدگان خسته، تر مکن ما ز آه و ناله خسته ایم ما غمین و دلشکسته ایم ما به کنج غم نشسته ایم گوشمان ز ناله کر مکن ناله سر …

Parvaz Homay: Du, Vogel der Morgenröte! Lamentiere nicht! مرغ سحر ناله سر مکن weiterlesen