Texte sowie Gedichte verfasst oder ausgewählt von Amir Mortasawi نوشته ها، سروده ها و برگزیده های امیر مرتضوی
Die goldene Nachtigall Jaleh Esfahani (1920er - 2007) verfasst im Jahr 1968 Du, goldene Nachtigall, dich werde ich in meiner Dichtung, in den warmen Händen der Freunde, im Gesang des Lebens, in den Ländern des Frühlings, im Fleiß, der viele neue Triebe hervorbringt, in der unruhigen Nacht der Wartenden, beim Aufgang der ewigen Sonne, goldene …
Jaleh Esfahani: Die goldene Nachtigall بلبل زرّین weiterlesen
Die Hand der Liebe (1975) Wenn der Vogel nicht singt, das Wasser nicht tanzt, das Grüne nicht wächst, was wird die Erde machen? Wie eintönig und armselig wird das Dasein sein, wenn die Liebe nicht lacht, die Hoffnung nicht leuchtet, wenn die Freude fehlt und gelegentlich der Schmerz. Ich mache demjenigen Vorwürfe, der Trübsal bläst …
Die bessere Welt (1973) Wenn man mich fragt, was das Leben ist, werde ich sagen, stets auf der Suche sein, eine bessere Welt ersehnen Heute bin ich aufmerksamer denn je, in der Wachheit bin ich voller Gedanken, im Schlaf bin ich wach. Ich würdige die Zeit, ich liebe die Erde. Im Anblick eines jeden …
Ich bin kein Kanarienvogel (1970) Ich bin kein Kanarienvogel, der auf der Wiese singt. Wieso verlangst du von mir ein zärtliches Liebesgedicht? Frühlingswasserfälle strömen aus meinen Augen, da ich ein Berg bin. Jedes Wort meines Gedichtes setzt das Papier in Flammen. Ich bin das wutentbrannte Lied einer Gruppe, einer aufständischen Gruppe, müde vom Warten, mit …
Jaleh Esfanahi: Ich bin kein Kanarienvogel من قناری نیستم weiterlesen
Jene Melodie (1972) Die Tulpe des Wunsches wird wieder aufblühen, des Herzens verschlossene rote Knospe wird aufgehen. Ich sage nicht, dass der vergangene Frühling zurückkehrt, dass die abgelaufene Zeit beginnt. Es gibt eine andere Zeit und einen anderen Frühling ... Es ist eine Kunst, fröhlich zu sein. Freude spenden ist eine noch erhabenere Kunst. Jedoch …
Biografie (1974) Das rote Lachen der Tulpen des Frühlings, die gelbe Träne der Bäume des Herbstes, der Kuss der Vereinigung und die Freude der Begegnung, die Trauer des Abschieds und das Unglück der Abwesenheit. Lebenslang suchen, warten, wünschen und in den Schöpfungen aufblühen: Das ist Eure und meine Biografie ... زیست نامه ۱۳٥۳ خندهء سرخ …
*با سپاس از کریستا اُرتمَن و هادی علیزاده همهء عمر جستجو کردن منتظر بودن آرزو کردن و شکفتن در آفریدن ها زندگینامهء من است و شما ژاله اصفهانی دویدم و دویدم سر کوهی رسیدم دو تا انسان رو دیدم یکی به من جان داد یکی به من دل داد هوشیار و جاندار شدم از …
آینه ای باش گویا در پی جان منی گر تو، ای دلبر، زیبا سوی من سَره و صاف و سبک پای بیا و بپالای بدن سخت از همه آن زیورها خالی از نقش بشو، پاک بنه رنگ و ریا تا مرا آینه ای باشی پشتِ چهره نما تا تو را آینه ای گردم بیغش، گویا …
تو درخت روشنائی، گل مهر برگ و بارت تو شمیم آشنائی، همه شوق ها نثارت تو سرود ابر و باران و طراوت بهاران همه دشت، انتظارت محمد رضا شفیعی کدکنی ۞۞۞ گر در هنگامه و هجومِ هول حفظِ حرمتی رواست گر درفشِ درستی و دادپروری در دستِ ماست گر گرمای گُردِ گرانمایه ای پیش روست …
مهرهء سرخ سرودهء زنده یاد سیاوش کسرائی ۞۞۞ درآمدی بر مهرهء سرخ، وین ١٣٧٤ در سفینهء بزرگ فردوسی مهره ای یافتم، سرشار از زیبائیهای زندگی و آغشته به تمامی تاریکیهای مرگ. نگین سرخی با تلألو سیاه. قطره ای به گنجایش دریا و هر دو گونهء دریا: آرامش و توفان. ناف ساکنِ گردابی که بحری را …
6.5.2012 Wir verweilen in einem Raum mit vielen Wänden. In jeder Wand befinden sich zahlreiche Fenster, zum Empfangen und zum Senden. Jeder von uns hat ein Fenster geöffnet, zum Licht. Und jeder Mund beschreibt sein eigenes Gedicht. Wenn wir unsere Blicke und Einblicke zusammenführen, können wir gemeinsam die Wahrheit umfassend berühren. Feindbilder stellen eine der …
Einen Blick wagen. Mit dem Herzen blicken. Einblick gewinnen. Ein Blick Iran. weiterlesen
تقدیم به یاوران SAG SERVUS UND SALAM گفتم غم چه داری، گفتا جهان و انسان گفتم چگونه کاهَم، گفتا نگاه و احسان گفتم کین شور و این تمنّا، در دل چگونه برپاست گفتا مرداب سخت هائل، در سینه عشقِ دریاست گفتم به سایه روشن عصر ره را چه سان بجویند گفتا آتش به جان که …
به مناسیت نخستین تکنوازی و همنوازی زیورِ نازنینم پیش از آن که بذر شقاوت و دلسنگی جنون و جنگ دیگری به بار آورد باید افکار انسانها را با شخمِ نفرت آماده و پذیرا نمود تا همنوعان خویش را دیو و عفریته پندارند و هیچ نمودی از خویشاوندی در آنها نیابند و باید قلبها را سخت …
برخاستم و کوزه به دوش در سایه روشنِ دهر دیدگان باز و خموش راهی چشمهء جوشان گشتم در دلم شوق و خروش مردگانی دیدم بردگانِ آز و ستم وه گرفتار خرافات شگرف زیر بار جهالت کمرها همه خم چهره ها تیره، عبوس جانشان تودهء غم رهروانی دیدم در دامنِ کوه وقت سحر دلشان بیشهء نور …
یار نهان بینتان، چون نبرد دینتان خرده نگیرد شگرف، بر ره و آئینتان فاش نگوید و شوخ، راز پلید شیوخ ماله کشند دیدگان، نور نیابد رسوخ *** دوازدهم فروردین ماه هزار و سیصد و نود و یک Rotenburg an der Fulda
چون قصد دل ما بکنی مهر به سر دار اسرار دل ما شنوی راز نگه دار ره راست برو، رنج مده، ارج تو بگزار کازار هنر نیست، اذهان به مراعات بدست آر *** دوازدهم فروردین ماه هزار و سیصد و نود و یک Rotenburg an der Fulda
مطلوب حریفان همانا کز خِرَد تو بی بَر باشی سخت سنگ صفت، گنگ و کور و کر باشی از حال خویش و غریب نه هیچ آگه بشوی در درک دارا و ندار هَماره عاجز باشی گر گام نِهی کودن چون حمارِ عصّار روی در دایره چرخان جورشان را فرمانبر باشی گر گوش کنی یاوه به …
برای باشو و دیگرغریبه ها (۱) در عذابِ جنگِ جماهیر جنایت و جهل وجنون در میان صخره های سر به آسمان کشیده در رهیم سرفراز و پاکباز توشه ای ز مهر و خرد به انبان خویش با عبرت از گذشته آشنا و نگه به پیش بیقرار و استوار با شور و امید برآمده ز دانش …
باز آید و باز آمد دی رفت و بهار آمد وان سوزِ سترون شد سنبل به قرار آمد چون نرگس و چون نسرین یارا برِ من بنشین از ژاله قدح پر کن می نوش مِیِ نوشین از مِهر و خِرَد خیزد جانها به هم آمیزد وین جوششِ انسانی بنیاد ستم به هم ریزد دل رفت …
آبم ده آبی که بدان روان جوان روان باشد نانم ده نانی که جهان بدان گل افشان باشد شورم ده شوری که شراب عشق شهد آن باشد ۞۞۞ پانزدهم بهمن ماه هزارو سیصد و نود Rotenburg an der Fulda ۞۞۞
Amir Mortasawi (alias Afsane Bahar) (امیر مرتضوی (افسانه بهار 