Ausfahrten* In Erinnerung an Wolfgang Kuhlmann, der beharrlich bis Januar 2012 durch seine FriedensTreiberAgentur (FTA) die Ausfahrten beleuchtete. ۞۞۞ Seit Jahrtausenden wurde der Weg beschritten. Seit Jahrtausenden wurde gegen den Weg gestritten. Grob umrissen nur war das ferne Ziel: eine Welt, die von den Menschen keinen Tod und keine Opfer verlangt; eine Welt mit tiefem …
Autor: amortasawi
Von Bienen, Wellen und Flammen
Tief in meinem verzauberten Herzen besingen seidene Stimmen, sich sehnsüchtig im Kreise drehend, durstig nach Lebenswärme siedend, das leidenschaftliche, zärtlich-liebevolle Leben der Bienen, Wellen und Flammen: Wir sind wie die Wellen, die aufhören zu sein, wenn sie Stillstand erleiden. So reisen wir tanzend, in uns bedächtig ruhend, wie die fleißigen Bienen, die Blumen beharrlich bestäuben, …
دُبی
در بهشت بدیعِ بابدیل برده پروران زمان بردگانِ عصر بسنده کرده بر بهرهء بیمقدار خویش محوِ تماشای سرابی فریبنده و دلخراش و دلنواز درمانده در درکِ نخوت و تکبّر نو کیسه های بددهان خو کرده به دردهای روح خویش، در دهشتِ دخمه های انبوه و پریش در ازدحام و آمیزشِ سنگ و آهن که قد …
Krieg der 72 Religionenجنگ هفتاد و دو ملت
جنگ هفتاد و دو ملت همه را عذر بنه چون ندیدند حقیقت ره افسانه زدند حافظ ۞۞۞ Verzeih den ganzen Krieg der 72 Religionen Da sie die Wahrheit nicht erblickten, fingen sie an Fabeln zu erdichten (Hafez) ۞۞۞ قومی متفکرند اندر ره دین قومی به گمان فتاده در راه یقین میترسم از آنکه بانگ آید …
Sohrab Sepehri: Der Ruf des Anfangs, ندای آغاز
Der Ruf des Anfangs (aus dem Buch Der Reisende; erste Erscheinung 1967) Wo sind meine Schuhe, wer hat gerufen: Sohrab? Die Stimme war bekannt, so wie die Luft den Körper des Blattes kennt. Meine Mutter schläft, Manouchehr und Parvaneh und vielleicht alle Menschen der Stadt schlafen (1). Die Nacht im Monat Khordad (2) geht seicht …
یادواره ها: فروغ فرّخزاد، شمارهء دو
... حالا شعر برای من یک مسئلهء جدّیست. مسئولیتیست که در مقابل وجود خودم احساس میکنم. یک جور جوابیست که باید به زندگی خودم بدهم. من همانقدر به شعر احترام میگذارم که یک آدم مذهبی به مذهبش. فکر مکنم نمیشود فقط به استعداد تکیه کرد. گفتن یک شعر خوب همانقدر سخت است و همانقدر دقّت …
زهر و مرهم
برای دکتر مرتضی محیط واژه ها میوه ها را مانند آویزان از شاخهء بوته ها و درختان بوته ها و درختانی که گاه در کنارهء کویری برهوت برآمده اند و زمانی در جلگه ای زرخیز یا در دشتی سرسبز برخی بر سر راهی بدور از آبادی روئیده اند و برخی در آستانهء بهم پیوستن رود …
Sohrab Sepehri: Der Tod der Farbe مرگ رنگ
Der Tod der Farbe (aus dem gleichnamigen Buch; erste Erscheinung im Jahre 1951) Sohrab Sepehri Eine Farbe ist am Rande der Nacht wortlos verstorben. Ein schwarzer Vogel ist über ferne Wege gekommen und besingt von Daches Höhe die Nacht der Niederlage. Siegesbetrunken ist gekommen der Vogel, der die Trauer anbetet. In dieser Niederlage der Farbe …
Sohrab Sepehri: Bodhi
Bodhi* (aus dem Buch Der Osten der Schwermut; erste Erscheinung im Jahre 1961) Sohrab Sepehri سهراب سپهری Es war ein Moment, die Türen waren aufgegangen. Nicht ein Blatt, nicht ein Ast, der Garten der Vernichtung war sichtbar geworden. Die Vögel des Raumes still, dieser still, jener still, die Stille fing an zu sprechen. Was war …
Wiederaufbau und Neubau der Gesundheitsstationen für die Erdbebenopfer der Provinz Ost-Aserbaidschan im Iran
25.10.2012 Am 13. August 2012 erschütterte ein Erdbeben die Provinz Ost-Aserbaidschan im Iran, tötete über 300 Menschen und verwüstete mehr als 110 Dörfer. Tausende wurden verletzt, über 150.000 verloren ihr Zuhause. Nach dieser Naturkatastrophe startete die Iranische Gemeinde in Deutschland e.V. (1) in Zusammenarbeit mit mehreren iranischen Vereinen und Persönlichkeiten in Berlin (2) eine Initiative …
رایحهء تو
برای زیور دیدگان روز بار دگر ز ره رسیده بود وآن مِهِ گران باز از کران تا کران بر فراز فولدا، آن رود روان میان دیدگان و آسمان پرده ای کشیده بود در آن بساطِ زیرورو چکاوکی در گلو با خویشتن به گفتگو منتظر نشسته بود نامه و پیام تو چون رسید عطرِ تنپوشِ تو …
نخلستان
برای زیور دیدگان آمدم به سوی سرای دلت در زدم در گشودی و به شیرین نگاه خود ستاره ها ریختی به آسمان دیده ام گلخنده ای به چهره ات شکفت گفتی: خوش آمدی! منتظر بوده ام بال و پر زدم دستم گرفتی و به ناز کشاندیم به باغ اندرون خویش هدهدی شدم بیقرار کنجکاو و …
یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء شش
گرمسیر عشق پرستو است عشق پرستویی پر گشا به همه سو است عشق پیام آور بهار دل آراست حیف که از سرزمین سرد گریز است روزی همراه بادهای بیابان بال سیاهِ سپید سینه پرستو می رسد از راه ولوله می افکند به خلوت هر کو سر زده بر بامهای کاگلی ما بال فرو می کشد …
یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء پنج
ای جوی بیا به هم همآوا گردیم با چشمه و شط و رود یک جا گردیم پیوند کنیم روشنی با پاکی باشد روزی دوباره دریا گردیم ۞۞۞ زایندگی هر شب ستاره ای به زمین میکشند و باز این آسمان غمزده غرق ستاره هاست ۞۞۞ بهار می شود یکی دو روز دیگر از پگاه چو چشم …
یادواره ها، سیاوش کسرایی، شمارهء چهار
رقص ایرانی ۞۞۞ پس از من شاعری آید ۞۞۞ موج ۞۞۞ مست ۞۞۞ پرواز ۞۞۞ انسان ۞۞۞ آرزوی بهار ۞۞۞ تشویش ۞۞۞ بوی بهار ۞۞۞ ماه و دیوانه ۞۞۞ ۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞ رقص ایرانی چو گلهای سپید صبحگاهی در آغوش سیاهی شکوفا شو بپا خیز و پیراهن رها کن گره از گیسوان خفته وا کن فریبا شو …
یادواره ها، سیاوش کسرائی، شمارهء سه
آفتابی در بسته است و پنجره بسته است و پرده ها قاب در و دریچه گرفته است امّا ز گوشه ای از چشمها نهان می تابد آفتاب بر سر و دفتر من و گلدان زین تنگ گوشه نیز تواند اندیشهء لطیف بیرون رود ز روزن پنهان تا گردد آفتابی و گسترده در جهان ٧ …
یادواره ها، سیاوش کسرائی، شمارهء دو
به سبز جاودان وطن! وطن نظر فکن به من که من به هر کجا، غریب وار که زیر آسمان دیگری غنودهام همیشه با تو بودهام ! همیشه با تو بودهام اگر که حال پرسیم تو نیک می شناسیم من از درون قصّهها و غصّهها برآمدم حکایت هزار شاه با گدا حدیث عشق ناتمام آن شبان …
بزرگداشت زندگان: محمد رضا شفیعی کدکنی، شمارهء پنج
رهاوی ۞۞۞ شیار هوا ۞۞۞ بانگ نای ۞۞۞ پردگیان ۞۞۞ درخت روشنائی ۞۞۞ پژواک ۞۞۞ موعظهء درخت ۞۞۞ بیابان طلب ۞۞۞ درین قحط سال دمشقی ۞۞۞ رهاوی ١٠ اردیبهشت ١٣٧٢ کمترین تحریری از یک آرزو این است آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی در قناری ها نگه کن، در قفس، …
بزرگداشت زندگان: محمد رضا شفیعی کدکنی، شمارهء پنج weiterlesen
باز تولید
چون نیک نگه کرد و پر خویش بر او دید گفتا زکه نالیم که از ماست که بر ماست (ناصر خسرو) پرسش می کنی از باز تولید بهروزی و نگون بختی؟ آن دانه ای که پاشیدیم از سر سخاوت ومهر و آن بذری که نکاشتیم از سر حسادت و کبر آن گریه ای که شنیدیم …
دیدار در خواب
برای زیور دیدگان به باغ آرزوهایم چه گم گشته می گشتم به گردِ هر گلی، گلرخ تو را می جستم و جانا نمی دیدم نگارم را چو آن فتّانهء ساحر نشانم داد کویت را تو چون شیدی درخشیدی دلم بردی به شیدائی به خوابم آی، اِی مهرخ خمار هر شبه دارم از آن خمخانهء رحمت …