Texte sowie Gedichte verfasst oder ausgewählt von Amir Mortasawi نوشته ها، سروده ها و برگزیده های امیر مرتضوی
Ich liebe, deshalb bin ich! inspiriert durch ein Gedicht des iranischen Poeten Fereydoun Moshiri *1926 - 2000 فريدون مشيری مهر مي ورزيم *** Von dem Wein des Sonnenkusses ist der Meereskelch überschwappend voll. Der Wald hat sich die ganze Nacht bis zur Morgendämmerung den Körper im Regen gewaschen und ist verzaubernd inspirierend. Jeder von uns …
Fereydoun Moshiri: Ich liebe, deshalb bin ich مهر ميورزيم weiterlesen
Freundschaft inspiriert durch ein Gedicht des iranischen Poeten Fereydoun Moshiri *1926 - 2000 فريدون مشيری دوستی *** Seit längerem spüre ich wie die Überzeugung in mein Herz sich tiefer und tiefer verwurzelt die Freundschaft sei auch eine Pflanze streichelnd wie die Lotusblume zärtlich wie der Jasmin prächtig wie die Magnolie bezaubernd wie die Lilie nur …
Und eine Botschaft unterwegs (1967) و پیامی در راه ١٣٤٦ Sohrab Sepehri ( 1928 1980 ) Eines Tages werde ich kommen und eine Botschaft mitbringen. Das Licht werde ich in die Adern gießen. Und werde ausrufen: "Ihr mit Körben voller Träume! Ich habe Äpfel gebracht, den roten Apfel der Sonne!" Ich werde kommen, dem …
Sohrab Sepehri: Und eine Botschaft unterwegs و پیامی در راه weiterlesen
Hinter den Meeren (1967) auszugsweise Übersetzung پشت دریاها ١٣٤٦ Sohrab Sepehri ( 1928 1980 ) Ich werde ein Boot bauen und zu Wasser lassen. Von diesem fremden Land werde ich mich entfernen, in dem es keinen Menschen gibt, der in der Lichtung der Liebe die Helden weckt. Das Boot ohne Netz und das Herz …
Farbenfrohe Momente (1971) Ich brauche die Farben des Frühlings, die Farbe der Blumen, dieser reinen Geschenke des Paradieses, die Farbe der blauen Hyazinthe, die Farbe der gelben Narzisse, die rote Farbe der Anemone, die auf dem Feld gewachsen ist. die goldenen Tulpen, die violetten Jasminpflanzen, die Schattierungen der Wiesen mit ihren hundert Farben, die Farbe …
Jaleh Esfahani: Farbenfrohe Momente لحظه های رنگین weiterlesen
Die goldene Nachtigall Jaleh Esfahani (1920er - 2007) verfasst im Jahr 1968 Du, goldene Nachtigall, dich werde ich in meiner Dichtung, in den warmen Händen der Freunde, im Gesang des Lebens, in den Ländern des Frühlings, im Fleiß, der viele neue Triebe hervorbringt, in der unruhigen Nacht der Wartenden, beim Aufgang der ewigen Sonne, goldene …
Jaleh Esfahani: Die goldene Nachtigall بلبل زرّین weiterlesen
Die Hand der Liebe (1975) Wenn der Vogel nicht singt, das Wasser nicht tanzt, das Grüne nicht wächst, was wird die Erde machen? Wie eintönig und armselig wird das Dasein sein, wenn die Liebe nicht lacht, die Hoffnung nicht leuchtet, wenn die Freude fehlt und gelegentlich der Schmerz. Ich mache demjenigen Vorwürfe, der Trübsal bläst …
Die bessere Welt (1973) Wenn man mich fragt, was das Leben ist, werde ich sagen, stets auf der Suche sein, eine bessere Welt ersehnen Heute bin ich aufmerksamer denn je, in der Wachheit bin ich voller Gedanken, im Schlaf bin ich wach. Ich würdige die Zeit, ich liebe die Erde. Im Anblick eines jeden …
Jene Melodie (1972) Die Tulpe des Wunsches wird wieder aufblühen, des Herzens verschlossene rote Knospe wird aufgehen. Ich sage nicht, dass der vergangene Frühling zurückkehrt, dass die abgelaufene Zeit beginnt. Es gibt eine andere Zeit und einen anderen Frühling ... Es ist eine Kunst, fröhlich zu sein. Freude spenden ist eine noch erhabenere Kunst. Jedoch …
Biografie (1974) Das rote Lachen der Tulpen des Frühlings, die gelbe Träne der Bäume des Herbstes, der Kuss der Vereinigung und die Freude der Begegnung, die Trauer des Abschieds und das Unglück der Abwesenheit. Lebenslang suchen, warten, wünschen und in den Schöpfungen aufblühen: Das ist Eure und meine Biografie ... زیست نامه ۱۳٥۳ خندهء سرخ …
*با سپاس از کریستا اُرتمَن و هادی علیزاده همهء عمر جستجو کردن منتظر بودن آرزو کردن و شکفتن در آفریدن ها زندگینامهء من است و شما ژاله اصفهانی دویدم و دویدم سر کوهی رسیدم دو تا انسان رو دیدم یکی به من جان داد یکی به من دل داد هوشیار و جاندار شدم از …
آینه ای باش گویا در پی جان منی گر تو، ای دلبر، زیبا سوی من سَره و صاف و سبک پای بیا و بپالای بدن سخت از همه آن زیورها خالی از نقش بشو، پاک بنه رنگ و ریا تا مرا آینه ای باشی پشتِ چهره نما تا تو را آینه ای گردم بیغش، گویا …
تقدیم به یاوران SAG SERVUS UND SALAM گفتم غم چه داری، گفتا جهان و انسان گفتم چگونه کاهَم، گفتا نگاه و احسان گفتم کین شور و این تمنّا، در دل چگونه برپاست گفتا مرداب سخت هائل، در سینه عشقِ دریاست گفتم به سایه روشن عصر ره را چه سان بجویند گفتا آتش به جان که …
به مناسیت نخستین تکنوازی و همنوازی زیورِ نازنینم پیش از آن که بذر شقاوت و دلسنگی جنون و جنگ دیگری به بار آورد باید افکار انسانها را با شخمِ نفرت آماده و پذیرا نمود تا همنوعان خویش را دیو و عفریته پندارند و هیچ نمودی از خویشاوندی در آنها نیابند و باید قلبها را سخت …
چون قصد دل ما بکنی مهر به سر دار اسرار دل ما شنوی راز نگه دار ره راست برو، رنج مده، ارج تو بگزار کازار هنر نیست، اذهان به مراعات بدست آر *** دوازدهم فروردین ماه هزار و سیصد و نود و یک Rotenburg an der Fulda
می گوید مگر نمی دانی که افسانه نامی است زنانه پس چرا این اسم را انتخاب کرده ای می گویم درست به همین دلیل می گوید مگر این زمهریر را نمی بینی پس چرا دم از بهار می زنی می گویم درست به همین دلیل می گوید مگر بدنبال زیبائی نیستی پس چرا اشعارت اجتماعی …
برای یار وفادارم گُلِ نار دوستت دارم را به زبان آوردن به چه کار آید در اوج سیه کاری به نور و سرور؟ دوستت دارم را به زبان آور در اوجِ تبهکاریِ این بیخردانِ دل سنگ تا نشانی ماند و ماحصلی از نشاء گُلِ مهر در زمهریری که در کار است در سترون شبِ سرمایه …
برای سپیده ای کوه تو فریاد من امروز شنیدی دردی ست درین سینه که همزاد جهان است از داد و وداد آن همه گفتند و نکردند یارب چه قدر فاصله ی دست و زبان است هوشنگ ابتهاج، ه.الف. سایه نگاه کن از بلندای دانش زمانه ات به این کهن دیار در مرز انفجار نگاه کن …
برای بتینا خواب چه خوش می کشد دست نوازش به پلک می کشد او صد نگار اهلی او گشته کِلک دیده و دل گیرد و عالم دیگر برد گاه خرامان رود گاه شتابان شود می بردم کوی دوست عاقل و شیدا هم اوست سر بنهم سینه اش شرح دهم قصّه ها گاه نوازش کند گاه …
تقدیم به سیما ،گُلِ نار، سهیل و عیسی ۞۞۞ ای جوی بیا با هم، هماوا گردیم با چشمه و شط و رود یکجا گردیم پیوند کنیم روشنی و پاکی را باشد روزی دوباره دریا گردیم (زنده یاد سیاوش کسرائی) ۞۞۞ اَلا کولی سرگردان، چه می گردی چنین حیران؟ بپاشم بذر بهروزی ، کنم درد دلی …
Amir Mortasawi (alias Afsane Bahar) (امیر مرتضوی (افسانه بهار 