غم ادواری

 

سحر شد و دوباره
ترنّم پرندگان بگوش می رسد
ولی نگاه سرد و صامتی از درون
مرا به قعرِ چاهِ ویل می کشد
پیاپی آمدِ نحسِ این جنون
به قلب تپنده ام چه وحشیانه شیار می زند
و تلخ زهرِ یأس
نهالهای تازه رسته را به زیر خاک می برد
نگاه آشنای و ندای جانفروز کو
کسی دگر بر این هجوم غم سد نمی زند
چه خوش با شراب شعر و نوشداروی سخن
سیاهی فرومی شویم و دوباره سپیده می رسد

۞۞۞
چهاردهم تیر ماه هزارو سیصدو نود
Rotenburg an der Fulda

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s