آب

آبشارم خواندی
آری، آبم ای دوست
گه سخت و سرد و خاموشم
در دل کوهستان، صخره ها را مانم

گاه آرام و صبور
عاشق کار و عبور
فرهادی هستم بی تیشه
در دل سنگ رهی میجویم

لحظه ای جویبارم سرشار
از تمنّای رسیدن به تو یار
تا که رودی بشویم
ره دریا گیریم

گاه دورم ز رود مادر
از پی طغیانی
راکدم، شاهد مرگ خویشم
سیل را منتظر میمانم

چون بدریا برسم
گاه همبازی نورم
گاه موجم، خرامیده به ساحل آرام
گاه گردابی، در قعر بمانده ناکام

آبشارم خواندی
آری، آبم ای دوست

مرداد ماه هزار و سیصد و هشتاد و نه، Göttingen

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Google Foto

Du kommentierst mit Deinem Google-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s