کبریتی از پریدن شبتاب وام کن
وز شعله اش چراغ برافروز
تا پیش پای خویش بینی
زان پیشتر که در لجن شب
چون لاشه ای به صدر نشینی
شفیعی کدکنی
۞۞۞
روشنائی و خرد در جوار مهر
سربلندی و سپیدی و سیر اندیشه در سپهر
شادی و سرود و شعر و زلال آب
این بهینه کارمایه برای رستن از دروغ و درد و سراب
پندار نیک و گفتار نیک و کردار نیک
تا شوی در رهائی آدمی ز بندگی و تیرگی شریک
استواری گام و لگام خشم و خنده بر لبان
صد سرود شادمانه عاشقانه بر زبان روان
اندیشه پاک از مرده پرستی و پستی و مراد و مرید
دل رها زعالم باقی و زاری وخرافه و ستایش شهید
دوری از جور و جبر و جهالت و جفا
تا که رسم بهتری در همین جهان شود روا
۞۞۞
دهم آذرماه هزارو سیصدو هشتاد و نه
Göttingen